Józef Mehoffer

Józef Mehoffer, autoportret.

Józef Mehoffer urodził się w roku 1869 w miejscowości Ropoczyce. 
Inaczej niż większość polskich malarzy tego okresu, jego rodzina pochodziła z Austrii.

Malarstwo studiował w Szkole Sztuk Pięknych w Krakowie, m.in., pod okiem Jana Matejki;
następnie uczył się też w Wiedniu - na tamtejszym Uniwersytecie i Akademii sztuki, 

oraz w dwóch szkołach paryskich. 

Był twórcą skupionym niemal wyłącznie na sztuce i życiu rodzinnym, pracowitym, 

o bogatym dorobku, pracującym w wielu technikach - uprawiał grafikę malarstwo, 

rysunek, zajmował się czymś, co dziś nazywamy designem, ilustrator książek, dekoracji secesyjnych, projektował nawet afisze, znaki towarowe ( dziś: logo ), czy banknoty..., 

oraz witraże. 

Zmarł w roku 1946, w Wadowicach.
  
Poniżej zamieściłem spory acz nie pełny wybór moich ulubionych prac autora, lecz zachęcam
do własnych poszukiwań, między innymi poprzez link, podany u dołu strony: 

Plus cykl Drogi Krzyżowej, do obejrzenia w Galerii Pinakoteka, gdzie zresztą, 

znajdziecie Państwo więcej jeszcze prac Józefa Mehoffera: 

https://www.pinakoteka.zascianek.pl/Mehoffer/Droga_Krzyzowa.htm

Stanisław Grocholski

Stanisław Grocholski urodził się w roku 1858 w miejscowości Żołynia, koło Łańcuta,
w rodzinie szlacheckiej. 
Malarstwo studiował w latach 1877-1880 m.in., pod okiem Jana Matejki w Krakowie, 
oraz następnie w Wiedniu, w Paryżu i Monachium, gdzie zresztą mieszkał blisko 20 lat, 
zdobywając sobie spore uznanie i wielu klientów i często wystawiając swoje prace. 
Wystawiał także w Warszawie, Krakowie, i we Lwowie. Od roku 1891 prowadził 
szkołę rysunku. Uznawany jest za jednego z czołowych przedstawicieli tzw., 
szkoły monachijskiej. W roku 1901 wyjechał do USA ( Milwaukee ). 
Zmarł w Buffalo ( USA ), w r., 1932. W czasie pobytu w USA zajmował się głównie
dekorowaniem kościołów polskiej społeczności w tym kraju, oraz ogólnie sztuką sakralną. 
Zanim wyjechał, najwięcej tworzył obrazów rodzajowych, oraz portretów. 

Mówi się, że Stanisław Grocholski miał styl literacki, dziś często używa się określenia, 
że obraz jest jak ilustracja do książki, lub plakat teatralny, filmowy - historia zawarta 
w prostocie - gdy w kompozycji zdawałoby się zwykłej, w realistycznym ujęciu tematu
wyczuwa się napięcie i głębszą myśl lub metaforę - sięgające tematu znacznie bardziej
uniwersalnego niż zdawać by się mogło - na pierwszy rzut oka. 
Osobiście takie właśnie malarstwo cenię najwyżej, niby proste, niby oczywiste, a jednak...,
gdy chwilę zatrzymać wzrok - nawet portrety zdają się rozwijać przed nami opowieść 
o charakterze danej osoby, a może raczej wizji artysty o niej?
Artystów biegłych we wszystkich sztuczkach warsztatu jest wielu, acz takich, którzy obok
znajomości technik potrafią w obrazie zawrzeć coś więcej, o, takich jest mniej...  

Poniżej wybór kilku najbardziej znanych prac artysty: 

Wojciech Gerson

Wojciech Gerson urodził się w roku 1831 w Warszawie i tam zmarł w roku 1901.
Był malarzem prawdziwie wszechstronnym - nie wymienię wszystkich tematyk, 

które podejmował, bowiem wystarczy obejrzeć poniższą galerię Jego prac... 

Był też teoretykiem, historykiem sztuki i nauczycielem.
Sam kształcił się w Warszawie, w Szkole Sztuk Pięknych, a także w Petersburgu 

i Paryżu, edukację zakończył wracając do Warszawy w roku 1858.

Był wśród członków założycieli Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych ( rok 1860 ), profesorem w tzw. Klasie Rysunkowej ( Warszawa, 1872 - 1896 ). Pod jego okiem rozpoczynało edukację artystyczną
wielu znanych malarzy polskich, jak choćby Leon Wyczółkowski, Józef Chełmoński, 

czy Władysław Podkowiński.
Zasłużył się też inaczej - pisał liczne teksty krytyczne o sztuce dla stołecznych

czasopism, jest autorem biografii malarza - Józefa Simmlera, podręcznika do anatomii 

dla artystów, oraz tłumaczenia "Traktatu o malarstwie" Leonarda da Vinci...

Niewiele znalazłem informacji o życiu prywatnym czy poglądach Gersona, zdaje się, 

że poświęcił się bez reszty sztuce, nauczaniu jej i popularyzacji istotnych zjawisk kultury, 

a życie miał w miarę spokojne, choć i sporo podróżował - m.in. w roku 1878 otrzymał

tytuł profesorski Akademii w Petersburgu, oraz, w latach 1867 - 1900 dość dużo jeździł ogólnie, po Europie. Z drugiej strony terminy wyjazdów i pracy edukacyjnej  nakładają 

się na siebie - zatem przypuszczam, że nie były to podróże długotrwałe.

Zresztą, nie jest to najważniejsze - nie dla mnie - dla mnie istotne są efekty pracy 

twórczej omawianych artystów..., dlatego wznawiając cykl o malarstwie polskim 

- skupię się przede wszystkim na prezentacji twórczości wybranych malarzy. 

Tym razem, sięgnę też po twórców XX wiecznych, a nawet żyjących,
a potem, po zakończeniu II serii tego cyklu ( zakładam, że może być i III seria ), 

wrócę do "klasycznych" dla mnie esejów i tekstów analitycznych..., lecz...

... wracając do tematu - zapraszam do obejrzenia wyboru prac Wojciecha Gersona...

Jak większość dawnych polskich artystów, także i Gerson poruszał tematy związane 

z polską historią - dziejami kraju, który w czasie życia artysty - był pod zaborami...,

albo tematy religijne...  

Tego typu kompozycje najwięcej zresztą mówią nam o Jego wszechstronności.

By namalować takie dzieła trzeba być biegłym i w przedstawieniu postaci - w dowolnym 

stroju, i martwej natury, i pejzażu..., na dodatek, trzeba mieć zmysł do kompozycji, 

wyczucie skomplikowanego układu barw, kształtów i plam, w równie zazwyczaj skomplikowanym kontekście symboliki, metafor i treści realistycznych...

To zmysł, talent, czy umiejętność ( jak kto woli ), który bynajmniej nie każdemu

jest  dany, oj, nie każdemu...

 

I tematyka religijna: 

 

Gerson malował też sceny rodzajowe: 

 

 Malował i pejzaże miejskie, krajobrazy, góry...

Lecz nie tylko piękno natury interesowało Wojciecha Gersona... :)