niedziela, 13 listopada 2016

Józef Pankiewicz


Józef Pankiewicz urodził się w roku 1866 w Lublinie.

Edukację artystyczną rozpoczął w latach 1884-1885 - ucząc się w warszawskiej Klasie Rysunkowej pod kierunkiem Wojciecha Gersona, oraz Aleksandra Kamińskiego. W latach 1885-1886 przebywał na stypendium w Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu, gdzie wyjechał wraz z Władysławem Podkowińskim. Następnie obaj artyści pojechali do Paryża (1889).
Po powrocie do kraju wykazywał spore zainteresowanie / inspirację malarstwem działających w ówczesnej Francji Impresjonistów. Był to jednak trend "zbyt" nowoczesny w Polsce - obrazy Pankiewicza nie spotkały się z przychylnością. W kolejnych latach inspirował się także symbolizmem, czy malarstwem Jamesa Whistlera i - za jeden z obrazów - "Portret Pani Oderfeldowej z córką" został (w roku 1897) nagrodzony złotym medalem ( pierwsza nagroda ) podczas Wystawy Powszechnej w Paryżu.
W tym samym roku wstępuje do Towarzystwa Artystów Polskich "Sztuka" w Krakowie.
W latach 1897-1906 podróżował po Europie - zwiedzając m.in., Holandię, Belgię, Anglię, Włochy, Niemcy, czy Francję.
W roku 1906 został profesorem ASP w Krakowie. Nadal sporo podróżuje, we Francji zaprzyjaźnia się m.in., z P. Bonnardem... W kolejnych latach coraz bardziej inspiruje się malarstwem Paula Cezanne'a.
W okresie I Wojny Światowej (do roku 1919) mieszka w Hiszpanii, co wpłynęło też na rozwój stylu malarskiego artysty, eksperci zauważają w malarstwie Pankiewicza także wpływ najnowszych ówcześnie trendów, np., kubizmu. Po powrocie do Polski stał się inicjatorem nurtu polskiego koloryzmu - nawiązującego do twórczości francuskich postimpresjonistów. Był patronem grupy Kapistów - w skład których wchodzili m.in., Jan Cybis, Józef Czapski, czy Piotr Potworowski.
Od 1923 wraca na stanowisko profesora ASP w Krakowie, a od 1925 roku korował filią ASP w Paryżu. 
W tym okresie ponownie zmienia się styl malarski Pankiewicza - można powiedzieć, że zmierza on ku malarstwu bliższemu tradycji i realizmowi...
W roku 1933 „za twórczą pracę w dziedzinie malarstwa” nagrodzony był - przez Prezydenta RP Ignacego Mościckiego - Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski. A na Salonie Malarskim, w 1937 roku,
otrzymał też nagrodę Ministra Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego.
Zmarł  w roku 1940, w miejscowości La Ciotat (Francja). 
Pankiewicz był z pewnością artystą wyjątkowym - mocno skupionym na odkrywaniu zalet malarstwa nowoczesnego (Jego czasów), a także malarzem prawdziwie wszechstronnym, na co najlepiej wskazują Jego obrazy: